656 views 0 comments

Amnesia: The Dark Descent Review

by on September 29, 2010
 

Με την ευγενική χορηγία των Pampers!

Μετά από καιρό, επιστρέφει ακόμα στο μυαλό μου. Φόβος. Αυτός που βύθισε την ίδια την ύπαρξή μου. Για τόσο πολύ καιρό. Μια ωμή αίσθηση βαθιά στα σωθικά μου, μια που δεν μπορώ να ξεχάσω όσο πιο σύντομα. Τώρα και ύστερα, στις λίγες ήρεμες στιγμές, στη μέση αυτής της “ασφαλούς” νέας ζωής μου, εγώ θυμάμαι.
Θυμάμαι τη βροχή. Το τρέμουλο και τον πόνο. Τρέχω, τρέχω αλλά ποτέ δεν αγγίζω αυτό που δεν μπορούσα να δω. Μέσα μου μια τρεμάμενη καρδιά που ποθούσε τη γαλήνη. Ωστόσο, ακόμα δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συνέβη.

Τα λόγια αυτά του ερασιτέχνη διαδικτυακού και αντισυμβατικού ποιητή Melod είναι πιθανώς ένας από τους ελάχιστους τρόπους για να περιγράψει κανείς έναν τίτλο όπως το Amnesia. Μετά από πολλαπλούς τερματισμούς και με την ψυχική μας υγεία διαταραγμένη ανεπανόρθωτα, προσπαθούμε να καταλάβουμε τί ακριβώς…ταΐζουν τους δημιουργούς εκεί ψηλά στη Σουηδία. Γιατί τα παλικάρια της Frictional Games μόνο φυσιολογικά δεν τα λες! Έχοντας ήδη στο βιογραφικό τους τους την πολύ δυνατή και τρομακτική σειρά Penumbra, δημιούργησαν έναν καινούργιο κόσμο στο Amnesia, με τον οποίο ανέβασαν τον πήχη σε τόσο υψηλό σημείο παράνοιας, που όμοιο του δύσκολα θα επιτευχθεί ξανά.

screenshot01 Amnesia: The Dark Descent Review

Πριν όμως προχωρήσουμε στα ενδότερα του τίτλου, θα θέλαμε την προσοχή σας στο εξής: Το παιχνίδι της Frictional δεν ενδείκνυται για παίκτες μικρών ηλικιών. Πιστέψτε μας, δεν κάνουμε αυτή την αναφορά ελαφρά την καρδίαν, υπάρχει σοβαρός λόγος. Ο τίτλος πραγματεύεται έντονο ψυχολογικό τρόμο αλλά και hardcore splatter στοιχεία. Πνεύματα, τέρατα, αποτρόπαιες σκηνές, αηδιαστικά βασανιστήρια και πολλά άλλα είναι εικόνες που δεν θεωρούμε ό,τι καλύτερο για μικρά παιδιά. Ναι, εκτιμούμε ότι το Amnesia είναι πιθανότατα ό,τι πιο τρομακτικό έχει κυκλοφορήσει σε video game.

Αν ο Clive Barker και ο Stephen King ήταν Σουηδοί… Η ιστορία
Στο Amnesia: The Dark Descent αναλαμβάνουμε το ρόλο του Daniel, ενός άντρα που ξυπνά μόνος του μέσα σε ένα παλιό κάστρο, θυμούμενος μονάχα το όνομά του (από εκεί προκύπτει και ο τίτλος: “Αμνησία”), καθώς και ότι κάποιος, ή κάτι, τον κυνηγά. Πρακτικά, είναι αδύνατον να σας πούμε τι ακριβώς συμβαίνει στην ιστορία καθώς θα καταστρέψουμε όλη την εξέλιξη του σεναρίου.

screenshot02 Amnesia: The Dark Descent Review

Παρόλα αυτά, μπορούμε να αναφέρουμε επιγραμματικά ότι, καθώς ο Daniel ανακτά τη μνήμη του, ανακαλύπτει πως όλα τα τρομακτικά γεγονότα που συμβαίνουν στο κάστρο, οφείλονται σε δική του απροσεξία. Οπλιστείτε λοιπόν με πολύ υπομονή και γερά νεύρα, καθώς θα τα χρειαστείτε απέναντι στις τρομερά αντίξοες συνθήκες στο διάβα της επιβίωσης και της διόρθωσης του λάθους. Απαντώντας στο ερώτημα όλων, δυστυχώς η ιστορία δεν κερδίζει δάφνες πρωτοτυπίας. Ή, μήπως, ευτυχώς; Ομολογούμε πως αρχικά μας φάνηκε αρκετά κοινότυπη με πολλαπλές επιρροές από τους διάφορους συγγραφείς του είδους και, δυστυχώς, τα πολλαπλά endings που προσφέρει δεν ολοκληρώνουν το “πακέτο” ικανοποιητικά.

Το ευχάριστο, όμως, είναι πως οι επιρροές παραμένουν απλές επιρροές και όχι κλεμμένες ιδέες που τόσο συχνά βλέπουμε στα παιχνίδια. Η ιστορία βασίζεται στο δικό της κόσμο, δένει απόλυτα με την ατμόσφαιρα του τίτλου και ωθεί τον παίκτη στο να συνεχίσει ό,τι και αν συμβεί.

screenshot03 Amnesia: The Dark Descent Review

Και μιλώντας για την ατμόσφαιρα…σας περιμένει μεγάλη έκπληξη! Δύσκολα θα βρει κανείς τίτλο που κρύβει μέσα του τόσο δυνατά συναισθήματα, τόσο παγερό περιβάλλον, τόσο αγχωτικές περιοχές και τόσο ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Εγγυόμαστε με απόλυτη βεβαιότητα πως θα πατάτε συχνά το pause, μόνο και μόνο για να επαναφέρετε την ψυχική σας ηρεμία στα φυσιολογικά της επίπεδα. Ναι, τόσο καλή και έντονη είναι η ατμόσφαιρα του τίτλου. Και μιας και είναι αναπόφευκτη η σύγκριση με τα υπόλοιπα παιχνίδια της horror κατηγορίας, θα τολμήσουμε να αναφέρουμε πως το Amnesia είναι πιθανότατα το πιο τρομακτικό από όλα για ένα βασικό λόγο: Ποτέ, μα ποτέ, δεν νιώθεις ασφαλής.

Στο Dark Fall, για παράδειγμα, όταν ο παίκτης βρίσκεται σε ένα καλοφωτισμένο χώρο, γνωρίζει ότι θα είναι καλά. Στο Silent Hill, όταν δεν μεταβαίνουμε στον “παρανοϊκό” κόσμο, τουλάχιστον είμαστε πιο ήρεμοι. Στα Resident Evil και Dead Space, μπορεί να εκπλαγούμε από απότομες επιθέσεις αλλά και πάλι υπάρχουν σημεία που νιώθουμε ασφάλεια. Στο Amnesia αυτές τις στιγμές ξεχάστε τις. Για πρώτη φορά θα ζήσετε ένα παιχνίδι που ποτέ δεν πιστεύεις ότι μπορείς να σταματήσεις για να ηρεμήσεις, καθώς είναι μάλλον το μόνο παιχνίδι που αδυνατείς πλήρως να περιμένεις την επερχόμενη επίθεση. Και αυτό, γιατί την περιμένεις σε κάθε βήμα, κάθε ήχο και κάθε αναπνοή. Πρόκειται για μια μοναδική αίσθηση τρόμου που ακόμα και οι μετρ του Hollywood θα ζήλευαν.

screenshot04 Amnesia: The Dark Descent Review

Όταν το μαχαίρι χτύπησε κόκαλο – Gameplay
Υπέροχη, λοιπόν, η ατμόσφαιρα αλλά δεν γίνεται να αγνοήσουμε το πιο νευραλγικό σημείο κάθε τίτλου, το ίδιο το gameplay. Ευτυχώς, το Amnesia δεν απογοητεύει ούτε εδώ. Ο χειρισμός του παιχνιδιού κυμαίνεται στα τυπικά πρότυπα ενός first person shooter με ό,τι μπορείτε να περιμένετε από αυτό. Η κίνηση πραγματοποιείται με χρήση των κλασικών πλήκτρων WASD, υπάρχει δυνατότητα άλματος, να συρθούμε στο έδαφος και, ίσως το πιο σημαντικό, να κοιτάξουμε κλεφτά από τις γωνίες, μια κίνηση που θα γίνει το “ιερό ευαγγέλιο” καθ’ όλη τη διάρκεια του τίτλου. Το δε mouse χρησιμοποιείται για να ελέγχουμε την κάμερα, να επεξεργαζόμαστε αντικείμενα και να εκτελούμε διάφορες άλλες λειτουργίες.

Θα λέγαμε ότι το Amnesia αποτελεί ένα αψεγάδιαστο κράμα survival horror με adventure πρώτου προσώπου, στο οποίο ο παίκτης θα κληθεί να τρέξει, να κρυφτεί να προσπεράσει εμπόδια, να αποφύγει αντιπάλους και να λύσει διάφορους γρίφους.

Ας σταθούμε, όμως, λίγο στα προαναφερθέντα. Ναι, σωστά διαβάσατε, αναφέραμε πιο πριν ότι πρέπει να αποφύγετε αντιπάλους. Στο Amnesia δεν υπάρχει πρόσβαση σε απολύτως κανένα όπλο. Εδώ βρισκόμαστε απολύτως ανυπεράσπιστοι στον τρόμο απέναντί μας και θα πρέπει να τον αποφεύγουμε με κάθε δυνατό τρόπο. Μοναδικό εργαλείο στο χέρι μας θα αποτελεί μια λάμπα θυέλλης, με την οποία θα φωτίζουμε τους σκοτεινούς χώρους. “Δίκοπο μαχαίρι” την ονομάσαμε εμείς, τόσο κοφτερό όσο κανένα άλλο. Βλέπετε, το φως τραβά την προσοχή επάνω μας και αυτό δεν είναι ό,τι καλύτερο. Οπότε, για να καταφέρει να κρυφτεί ο Daniel, θα πρέπει να χαθεί στις σκιές. Όμως, όταν βρίσκεται στο σκοτάδι, ο πρωταγωνιστής αρχίζει να τρελαίνεται, με αποτέλεσμα να πρέπει να τον επαναφέρουμε σε φωτεινό σημείο για να συνέλθει. Αυτό το στοιχείο του gameplay δημιουργεί ένα μόνιμο παιχνίδι γάτας-ποντίκιου, στο οποίο πραγματικά καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχει λύση πέρα από το μόνιμο άγχος.

Για να κάνουμε λίγο πιο κατανοητό το gameplay, ας περάσουμε σε ένα μικρό παράδειγμα: Εισερχόμαστε σε ένα σκοτεινό χώρο όπου ακούμε διάφορους ήχους και κινήσεις αλλά δεν βλέπουμε κάτι. Η φωνή στο μυαλό του Daniel λέει να σβήσουμε αμέσως τη λάμπα. Βυθιζόμαστε, λοιπόν, στο σκοτάδι και προσπαθούμε να ξεφύγουμε για να διατηρήσουμε τα λογικά μας. Ξαφνικά, αντιλαμβανόμαστε ότι κάτι βρίσκεται πολύ κοντά μας και πρέπει να το αποφύγουμες. Όμως, η φωνή λέει να μην το κοιτάξουμε.

screenshot05 Amnesia: The Dark Descent Review

Αρχίζουμε, λοιπόν, να τρέχουμε πανικόβλητοι μέσα στο σκοτάδι, κοιτώντας το πάτωμα και το ταβάνι, προσπαθώντας να αποφύγουμε αυτόν τον άγνωστο τρόμο που μας καταδιώκει. Αγχωθήκατε; Δεν έχετε δει τίποτα ακόμα. Όλο το παιχνίδι παίζει με το μυαλό του παίκτη συνεχώς, επιλέγοντας κάθε φορά ολότελα διαφορετικό τρόπο. Οι γρίφοι, από την άλλη, είναι αρκετά απλοί για adventure αλλά στέκονται στο ύψος των περιστάσεων και είναι σχεδόν πάντοτε απολύτως λογικοί. Δεν βρίσκονται εκεί για να μας καθυστερήσουν, μα για να μας καθοδηγήσουν παρακάτω στην περιπέτεια και να ενισχύσουν την ατμόσφαιρα.

In your mind, only you can hear your screams – Τεχνικός Τομέας
Προχωρώντας στα πιο “πρακτικά” τμήματα ενός παιχνιδιού, θα παρατηρήσατε και από τα screenshots πως τα γραφικά μετά βίας αγγίζουν τα σύγχρονα δεδομένα που έχουν θέσει οι “ΑΑΑ” εμπορικοί τίτλοι. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν μπορούσε παρά να μας μαγέψει, καθώς εκεί που υστερεί στην ποιότητα των textures και στη μέτρια ανάλυση, το Amnesia “λάμπει” κάτω από το τρομακτικά έντονο art direction του. Και ας μην ξεχνάμε πως πρόκειται για τη δημιουργία μιας μικρής ανεξάρτητης ομάδας πέντε ατόμων. Και για μια τόσο μικρή ομάδα, το αποτέλεσμα είναι άξιο θαυμασμού.

screenshot06 Amnesia: The Dark Descent Review

Ειδικά το τμήμα των physics είναι τόσο σωστά δουλεμένο, που δεν θα απορούσαμε αν κάποια στιγμή το δανειστούν μεγάλες εταιρίες για τις δημιουργίες τους. Όσο για τον ηχητικό τομέα του τίτλου, χίλιες και μία λέξεις δεν είναι ικανές να περιγράψουν το μεγαλείο που τον διακατέχει. Κατά καιρούς έχουμε δει εκπληκτικά αποτελέσματα στον ηχητικό τομέα αντίστοιχων horror προσπαθειών, αλλά και εδώ το Amnesia κοντράρει τους μεγάλους τίτλους στα ίσια. Μια τεράστια ποικιλία από πεντακάθαρους περιβαλλοντικούς ήχους είναι εδώ και θα σας παγιδεύσει σε μια αέναη πάλη με τα νεύρα σας. Κραυγές, φωνές, ψίθυροι, τριξίματα, νερό που στάζει, καταστροφές, άνεμος και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε είναι εδώ και εντυπωσιάζει.

Ο ήχος είναι το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του τίτλου, όσο περίεργο και αν φαντάζει αυτό. Αυτός είναι που τον στήνει, τον εμπλουτίζει, τον συνεχίζει και λειτουργεί ως ο απόλυτος καταλύτης για την απογείωση της ατμόσφαιρας. Ειδικά σε surround συστήματα, ετοιμαστείτε για την έκπληξη της ζωής σας, καθώς θα γυρνάτε συνεχώς το κεφάλι σας δεξιά και αριστερά για να βεβαιωθείτε πως είστε μόνοι σας στο δωμάτιο!


Amnesia trailer

Hug me closely mommy – Συμπεράσματα
Μετά από την εμπειρία μας με το Amnesia: The Dark Decent, μπορούμε να πούμε πως δύσκολα θα δούμε στο άμεσο μέλλον κάτι τόσο τρομακτικό και “άγριο”. Σαν κεραυνός εν αιθρία, το πόνημα της Frictional προσγειώθηκε στο σκληρό δίσκο του υπολογιστή μας και έφερε στην επιφάνεια φοβίες και σκέψεις που πιστεύαμε πως είχαμε ξεπεράσει. Αποτελεί, χωρίς δεύτερη σκέψη, το απόλυτο horror game της αγοράς και με περίπου 10 ώρες διάρκεια και “σκανδαλιστικά” χαμηλή τιμή (12 ευρώ από το Steam), κρίνουμε αδιανόητο να μην το αγοράσει κάθε gamer, που -φυσικά- έχει γερά νεύρα και είναι προετοιμασμένος για τον επερχόμενο εφιάλτη.

Κλείνοντας, θα σας προτείνουμε το μοναδικό φάρμακο που υπάρχει για να ξεπεράσετε το Amnesia: Αγάπη, στοργή, αγκαλίτσες, ζαχαρωτά και…πάνες. Ειδικά αν το παίξετε βράδυ, θα τα χρειαστείτε!

+ Τρόμος, φόβος, πανικός στα καλύτερά τους
+ Αψεγάδιαστο sound design που παγώνει
+ Στιβαρό gameplay με εξαιρετική χρήση των physics
+ Ιστορία που σε καθηλώνει από την αρχή μέχρι το τέλος…

- …μόνο που αυτό είναι κάπως μέτριο
– Δεν θα αντέξουν πολλοί να το τελειώσουν

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 9.5

Πηγή: www.gameover.gr

Be the first to comment!
 
Leave a reply »

 

You must log in to post a comment