514 views 0 comments

Divinity 2: The Dragon Knight Saga

by on February 15, 2011
 

Το Divinity 2: Ego Draconis της βελγικής εταιρείας Larian Studios κυκλοφόρησε στα τέλη του 2009, φιλοδοξώντας να επαναλάβει ή και να ξεπεράσει την επιτυχία του προκατόχου του, Divine Divinity. Η εταιρεία προέβη σε αλλαγή της οπτικής γωνίας απεικόνισης, προτιμώντας αυτή τη φορά μία third-person κάμερα αντί της isometric, πιθανότατα για να βρει μεγαλύτερη απήχηση στους gamers.

23896 Divinity 2: The Dragon Knight Saga

Αν και το Divinity 2 ήταν ένα καθ’ όλα αξιοπρεπές action-RPG, με αρκετά δυνατά σημεία και όχι πολλά μειονεκτήματα, πέρασε, τελικά, μάλλον απαρατήρητο από το ευρύ κοινό. Η Larian Studios, όμως, δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να εργάζεται πάνω στον τίτλο, ετοιμάζοντας ταυτόχρονα το expansion με υπότιτλο Flames of Vengeance. Στόχος της εταιρείας ήταν να διορθώσει με το expansion τα τρωτά σημεία του Ego Draconis και να προσφέρει επιπλέον περιεχόμενο, καθιστώντας έτσι το παιχνίδι μία ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή για τους φίλους των action-RPGs. Το Divinity 2: The Dragon Knight Saga (DKS) είναι η έκδοση-πακέτο που περιλαμβάνει τόσο το Ego Draconis, με αρκετές βελτιώσεις σε σχέση με την αρχική του κυκλοφορία, όσο και το Flames of Vengeance (οι κάτοχοι του Ego Draconis μπορούν να αγοράσουν ξεχωριστά το expansion). Τα πάντα, λοιπόν, θα κριθούν εδώ: Μπορεί το Divinity 2, συνεπικουρούμενο από το expansion του, να διεκδικήσει κομμάτι της «πίτας» των action-RPGs ή είναι καταδικασμένο να μείνει για πάντα στην αφάνεια;

To Dragon Knight Saga μάς μεταφέρει στο μυθικό κόσμο του Rivellon, όπου ο πρωταγωνιστής ετοιμάζεται να περάσει την τελική δοκιμασία πριν εισαχθεί επίσημα στο τάγμα των Dragon Slayers. Οι Dragon Slayers έχουν ως αποκλειστικό στόχο τους την ανηλεή καταδίωξη και την εξόντωση όλων των δράκων του Rivellon, αλλά και των επί γης «εκπροσώπων» τους, των Dragon Knights. Πριν ο ανώνυμος πρωταγωνιστής καταφέρει να ολοκληρώσει τη δοκιμασία, αναγκάζεται να ξεχυθεί στο κυνήγι ενός Dragon Knight που εντοπίστηκε στην περιοχή. Μετά από σύντομη αναζήτηση καταφέρνει να εντοπίσει τον (θηλυκού γένους) Dragon Knight αλλά, πριν του καταφέρει το τελειωτικό χτύπημα, συμβαίνει κάτι το αναπάντεχο: Η πληγωμένη Dragon Knight, μέσα στην απελπισία της, αποφασίζει να μεταφέρει το πνεύμα του δράκου στον ήρωα! Ετσι, από κυνηγός των δράκων ο πρωταγωνιστής καταλήγει μέλος της φυλής τους, καταδικασμένος να κυνηγηθεί μέχρι θανάτου από τους μέχρι πρότινος φίλους του. Οπως θα μάθει στην πορεία, όμως, οι δράκοι δεν αποτελούν την πραγματική απειλή για την ασφάλεια του Rivellon, καθώς υπάρχουν πολύ πιο ισχυρές δυνάμεις που απειλούν να καταστρέψουν τα πάντα στο πέρασμά τους! Αυτή είναι η βασική πλοκή του Ego Draconis, με το expansion Flames of Vengeance να ξεκινά αμέσως μετά το φινάλε του παιχνιδιού και να συνεχίζει την ιστορία, προσφέροντας αυτή τη φορά μία αρκετά διαφορετική εμπειρία: Ενώ στο Ego Draconis υπήρχε το στοιχείο της περιπλάνησης σε σχετικά ανοικτές περιοχές, το Flames of Vengeance εξελίσσεται εξ ολοκλήρου στην πόλη Aleroth. Η πόλη κρύβει πάρα πολλά μυστικά, είναι μεγάλη και οι διαφορετικές συνοικίες προσθέτουν στο ενδιαφέρον, αλλά δεν θα πρέπει να περιμένετε την ανέμελη… πεζοπορία του Ego Draconis. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο στο σενάριο του Flames of Vengeance, γιατί θα ήταν αδύνατο να αποφύγουμε τα spoilers, όμως, αρκεί να πούμε ότι η ιστορία αποτελεί τη λογική συνέχεια του Ego Draconis. Αν είχατε παίξει το Ego Draconis όταν κυκλοφόρησε, μπορείτε να ξεκινήσετε απευθείας με το Flames of Vengeance campaign, δημιουργώντας έναν καινούργιο χαρακτήρα ή συνεχίζοντας με τον παλιό σας.

23895 Divinity 2: The Dragon Knight Saga
Κρίνοντας συνολικά το σενάριο και την εξέλιξη της πλοκής, το Dragon Knight Saga ξεχωρίζει για δύο κυρίως πράγματα, το ένα θετικό και το άλλο μάλλον αρνητικό. Στη θετική πλευρά ανήκει το χιούμορ που είναι διάχυτο σε ολόκληρο το παιχνίδι και αναδεικνύεται ιδιαίτερα στους διαλόγους.

Η εισαγωγή των χιουμοριστικών στοιχείων έχει γίνει με μεγάλη προσοχή, ώστε να προκαλούν το γέλιο, αλλά να μη διαταράσσουν το γενικότερο χαρακτήρα του παιχνιδιού, ο οποίος είναι ούτως ή άλλως αρκετά «ανάλαφρος». Σε πολλά σημεία γέλασα με την καρδιά μου ακούγοντας και διαβάζοντας τους διαλόγους και ιδιαίτερα τις σαρκαστικές απαντήσεις που δίνει ο πρωταγωνιστής στα κάθε λογής quests που του αναθέτουν οι NPCs. Ο τόνος των διαλόγων δίνει μία έντονη προσωπικότητα και χαρακτήρα στον πρωταγωνιστή του παιχνιδιού, μία ευχάριστη και αναζωογονητική αλλαγή σε σχέση με την απόλυτη σοβαρότητα που διακρίνει άλλα RPGs.

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω ιδιαίτερη συμπάθεια στα παιχνίδια που ενσωματώνουν μεγάλες δόσεις χιούμορ, γιατί συνήθως τα αστεία είναι χονδροειδή και καταστρέφουν την ατμόσφαιρα. Η Larian Studios, όμως, κατάφερε να προσθέσει το στοιχείο του χιούμορ με άριστο τρόπο, χωρίς αυτό να «φθηνύνει» την αξία του παιχνιδιού, αλλά αντίθετα να την ενισχύσει. Η αρνητική πλευρά του τομέα της πλοκής είναι ότι τόσο στο Ego Draconis όσο και (περισσότερο) στο Flames of Vengeance η κλιμάκωση του σεναρίου δεν είναι τόσο ομαλή όσο θα έπρεπε.

Περνά αρκετός χρόνος χωρίς ουσιώδεις εξελίξεις στην κεντρική πλοκή, ενώ από ένα σημείο και μετά τα γεγονότα διαδέχονται το ένα το άλλο με μεγάλη ταχύτητα. Ευτυχώς, τα διάφορα sidequests διατηρούν το ενδιαφέρον κατά της περιόδους… ξηρασίας.

Το παιχνίδι ξεκινά με τη δημιουργία χαρακτήρα, όπου οι επιλογές για παραμετροποίηση της εμφάνισης είναι μάλλον φτωχές. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας ο παίκτης έρχεται σε επαφή με το σύστημα αναβάθμισης χαρακτήρα που βασίζεται στο «ξεκλείδωμα» skills και abilities, καθώς και στην προσθήκη skill points στο καθένα από τα βασικά attributes του χαρακτήρα. Το σύστημα που ακολουθείται είναι αρκετά ελεύθερο: Αν και στην αρχή του παιχνιδιού θα κληθείτε να επιλέξετε το βασικό αρχέτυπο του χαρακτήρα μεταξύ των κλασικών Warrior, Mage και Rogue/Archer, από εκεί και πέρα μπορείτε να αναθέσετε τα skill points κατά βούληση και, αν θέλετε, να δημιουργήσετε έναν πολεμιστή «λίγο απ’ όλα». Η συγκεκριμένη επιλογή αντενδείκνυται, πάντως, γιατί η εξειδίκευση είναι βέβαιο ότι θα έχει ως αποτέλεσμα έναν σαφώς πιο ισχυρό χαρακτήρα. Εχοντας την ευκαιρία να παίξω και με τις τρεις βασικές classes, μπορώ να επιβεβαιώσω ότι το παιχνίδι κρατά πολύ καλά την ισορροπία και δεν δείχνει κάποια προτίμηση σε συγκεκριμένη class, γεγονός που επιτυγχάνεται με τον προσεκτικό σχεδιασμό των μαχών στις οποίες θα πάρετε μέρος. Οι περισσότεροι εχθροί μπορούν να χρησιμοποιήσουν διάφορες επιθέσεις, melee ranges και magic, ενώ στις περιπτώσεις όπου αντιμετωπίζετε ομάδες εχθρών, αυτές αποτελούνται από διάφορες classes και δεν είναι σχεδόν ποτέ ομογενοποιημένες με ένα μόνο είδος εχθρού.

23898 Divinity 2: The Dragon Knight Saga
Το σύστημα μάχης συνδυάζει το στοιχείο του hack & slash με τη χρήση ειδικών επιθέσεων. Οι βασικές επιθέσεις του χαρακτήρα εκτελούνται με το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού, ενώ οι διάφορες ειδικές επιθέσεις (που αποκτάτε μέσω της επένδυσης skill points σε αυτές) ενεργοποιούνται με το ανάλογο hotkey. Ως συνολική εντύπωση, η μάχη είναι μάλλον απλή, αν συγκριθεί με παιχνίδια όπως το Risen ή ακόμη και το πρόσφατο Arcania, καθώς απουσιάζει η δυνατότητα για block και η δημιουργία combos (πλην του combo, που εκτελείται αυτόματα με συνεχή κλικ του ποντικιού σε melee μάχες), αλλά υπάρχει πλήκτρο για dodge, που είναι απαραίτητο για την επιβίωση στις πιο δύσκολες αναμετρήσεις. Με «φρέσκια» την εμπειρία του Arcania, βρήκα το σύστημα μάχης του Dragon Knight Saga πιο απλό, αλλά, εν τέλει, πιο διασκεδαστικό. Η έλλειψη ποικιλίας στις βασικές επιθέσεις υποκαθίσταται από την ύπαρξη ειδικών επιθέσεων, ενώ οι εχθροί που θα αντιμετωπίσετε έρχονται συνήθως σε γκρουπ που αποτελούνται από πολεμιστές διαφορετικών ειδικοτήτων. Οπως και να το κάνουμε, η εξόντωση ενός boss που έχει τις δικές του ειδικές επιθέσεις και περιστοιχίζεται από warriors, archers και mages είναι απείρως πιο ενδιαφέρουσα από το μονότονο hacking ενός μεγάλου εχθρού που χρησιμοποιεί την ίδια επίθεση ξανά και ξανά. Συμβουλεύουμε, πάντως, να επιλέξετε επίπεδο δυσκολίας Hard, αν είστε πεπειραμένος gamer σε παιχνίδια του είδους. Υπήρξαν πολλά παράπονα ότι το Ego Draconis ήταν υπερβολικά δύσκολο, οπότε με το Dragon Κnight Saga η εταιρεία επέλεξε να χαμηλώσει το επίπεδο δυσκολίας, με αποτέλεσμα το Normal επίπεδο να απευθύνεται περισσότερο σε όσους ξεκινούν τώρα την ενασχόληση με τα action-RPGs, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν και μάχες που θα σας δυσκολέψουν ακόμη και στο Normal.

Αφού αναλύσαμε την action πλευρά του Dragon Knight Saga, αξίζει να σταθούμε λίγο και στο RPG κομμάτι γιατί το παιχνίδι εκπλήσσει ευχάριστα! Το questing στα συμβατικά action RPGs τύπου Diablo χρησιμοποιείται απλώς ως δικαιολογία για να στείλει τον παίκτη στο δρόμο δεκάδων τεράτων – ελάχιστοι περιμένουν να δουν κάτι περισσότερο. Και όμως, το Dragon Knight Saga κάνει μεγάλη προσπάθεια να εγχύσει ποικιλία σε πολλά από τα διαθέσιμα quests, θέτοντας ενδιαφέροντες και πρωτότυπους στόχους, προσθέτοντας κάποια (συνήθως απλά) puzzles και δίνοντας έμφαση στο στοιχείο της εξερεύνησης.

Το χαρακτηριστικό αυτό πραγματικά με αιφνιδίασε, καθώς περίμενα πολύ πιο «light» RPG περιεχόμενο. Πολλά quests έχουν διαφορετικούς τρόπους λύσης για να επιλέξετε αυτόν που σας αρέσει περισσότερο, ενώ η ικανότητα του χαρακτήρα να διαβάζει τις σκέψεις των άλλων είναι πολύ χρήσιμη για να αποσπάτε πληροφορίες – προτείνουμε να τη χρησιμοποιείτε όσο πιο συχνά γίνεται!

Ειδικά στην campaign του expansion, Flames of Vengeance, το παιχνίδι τα δίνει όλα και παρουσιάζει κάτι διαφορετικό σχεδόν σε κάθε quest – ακόμη και φαινομενικά απλά quests τύπου courier («πήγαινε φέρε μου το τάδε αντικείμενο από εκεί») θα έχουν κάποια αναπάντεχη τροπή που θα τα κάνει ενδιαφέροντα. Το μόνο μειονέκτημα σε αυτό τον τομέα είναι το ασαφές quest journal, που δεν δίνει πολλές πληροφορίες σχετικά με την τοποθεσία ενός quest, κάτι που δεν αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα στην campaign του Ego Draconis, γιατί γίνεται χρήση quest markers.

Ωστόσο, στο Flames of Vengeance τα quest markers είναι ελάχιστα (προφανέστατα σκόπιμα, αφού η εταιρεία ήθελε να τονίσει το στοιχείο της εξερεύνησης) και η χρήση της δυνατότητας για καταγραφή σημειώσεων στο χάρτη α-πα-ραί-τη-τη! Αμέσως μόλις πάρετε κάποιο quest, ανοίξτε το χάρτη σας και καταγράψτε την τοποθεσία, ώστε να μη χρειαστεί να περιπλανιέστε άσκοπα.

Το Dragon Knight Saga χρησιμοποιεί τη μηχανή γραφικών Gamebryo, γνωστή στους gamers από τα RPGs της Bethesda (Oblivion, Fallout 3 μεταξύ άλλων). Ωστόσο, αν δεν είχα παρατηρήσει το σχετικό logo στην εισαγωγή του παιχνιδιού, δεν υπήρχε περίπτωση να το αντιληφθώ, γιατί το στυλ του DKS είναι εντελώς διαφορετικό. Η δουλειά που έχουν κάνει οι artists της Larian είναι πολύ καλή και αυτό φαίνεται στον όμορφο τρόπο με τον οποίο είναι σχεδιασμένες οι διάφορες τοποθεσίες, στην επιβλητικότητα των κτισμάτων και στη μεγάλη λεπτομέρεια που υπάρχει στο περιβάλλον και τους χαρακτήρες. Το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι στα ίδια επίπεδα με αυτά του Arcania, αλλά παραμένει ευχάριστο στο μάτι, ενώ ένα ακόμη θετικό στοιχείο είναι ότι το παιχνίδι είναι αρκετά ελαφρύ και δεν αναμένεται να παρουσιάσει προβλήματα σε full ρυθμίσεις ακόμη και σε παλαιότερα μηχανήματα. Οι βελτιώσεις που έχουν γίνει στη μηχανή γραφικών σε σχέση με το Ego Draconis εφαρμόζονται και στις δύο campaigns, οπότε τα τεχνικά προβλήματα που υπήρχαν στην αρχική κυκλοφορία έχουν λυθεί. Ο ήχος είναι επίσης πολύ καλός, με καλό voice acting στις περισσότερες των περιπτώσεων, αρκετά ρεαλιστικά ηχητικά εφέ και ατμοσφαιρικά μουσικά κομμάτια που ταιριάζουν απόλυτα με την περιοχή στην οποία βρίσκεστε. Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε ότι το interface είναι άριστα προσαρμοσμένο στις ανάγκες ενός PC game, χωρίς να κουράζει κατά τη χρήση του.

Η ΝΙΚΗ ΤΟΥ OUTSIDER

Το Divinity 2: The Dragon Knight Saga κατάφερε κάτι που πλέον συμβαίνει σπανιότατα: Να με εκπλήξει ευχάριστα. Οχι ότι είμαι κυνικός, μίζερος τύπος που θεωρεί ότι όλα τα παιχνίδια έχουν μαύρα χάλια μέχρι αποδείξεως του εναντίου, αλλά… Χμ, εδώ που τα λέμε όντως έτσι είναι. Γι’ αυτό το λόγο, λοιπόν, επειδή δεν περίμενα κάτι παραπάνω από ένα ακόμη σύγχρονο action-RPG (όρος που μεταφράζεται συνήθως ως action game με μερικά στατιστικά), πραγματικά αιφνιδιάστηκα όταν διαπίστωσα ότι το RPG κομμάτι του DKS είναι όχι μόνο υπαρκτό, αλλά και πολύ ανεπτυγμένο για παιχνίδι του είδους. Το χαρακτηριστικό που με κέρδισε πάνω από όλα ήταν η ποικιλία στα quests και ο ανάλαφρος χαρακτήρας, με πολύ πετυχημένο χιούμορ στις περισσότερες των περιπτώσεων και καλογραμμένους διαλόγους. Η Larian Studios έκανε το «κάτι παραπάνω» που ζητάμε συνήθως στα reviews, με αποτέλεσμα να ξεφύγει από τη ζώνη του 70+ στην οποία πέφτουν τα «ΟΚ, καλούτσικο είναι, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο» παιχνίδια και να περάσει στα επίπεδα του 80+, «πολύ καλό παιχνίδι με λίγα μόνο ελαττώματα», τίτλου. Το παιχνίδι βρίσκει συνεχώς τρόπους για να αλλάζει το ρυθμό και να προσφέρει κάτι καινούργιο (δεν θα αναφερθούμε συγκεκριμένα για να αποφύγουμε τα spoilers), με αποτέλεσμα να κρατά το ενδιαφέρον του παίκτη αμείωτο σε μεγάλο κομμάτι των campaigns. Αν δεν υπήρχαν τα κενά διαστήματα όπου η εξέλιξη της ιστορίας επιβραδύνεται και το ενδιαφέρον υποχωρεί, τότε θα μιλούσαμε για έναν αψεγάδιαστο από πλευράς ρυθμού τίτλο. Το ασαφές quest journal και η έλλειψη κατατοπιστικών πληροφοριών σχετικά με την τοποθεσία των quests στο Flames of Vengeance μπορεί επίσης να σπάσει το ρυθμό, αν δεν έχετε φροντίσει να κρατήσετε τις απαραίτητες σημειώσεις στο χάρτη, καθώς είναι εκνευριστικό να ψάχνεις πόρτα-πόρτα σε όλη την πόλη για να βρεις ένα συγκεκριμένο άτομο που θα «κλείσει» το quest – σας μιλάω εκ πείρας!

Εν τέλει, η Larian Studios κατάφερε να παρουσιάσει έναν πολύ ισορροπημένο τίτλο που θα ικανοποιήσει το λάτρη των action-RPGs. Μάλιστα, έχει όλα τα φόντα να δελεάσει ακόμη και τους Καρκαλέμηδες αυτού του κόσμου που ακούν RPG και βγάζουν σπυράκια, αφού η γρήγορη δράση και το καλό χιούμορ είναι στοιχεία που έχουν απήχηση στο ευρύ στρώμα των gamers. Οι δύο campaigns (Ego Draconis και Flames of Vengeance) προσφέρουν πολλές ώρες gameplay, οπότε και οικονομικά το πακέτο Dragon Knight Saga είναι ιδιαίτερα συμφέρον για τον gamer. Συνολικά, μία πολύ καλή αγορά για όλους τους οπαδούς των action-RPGs.

http://www.pcmaster.gr/content/show/8220/4

Be the first to comment!
 
Leave a reply »

 

You must log in to post a comment